Welke Film Te Zien?
 

Dingen die je alleen opmerkt in E.T. als een volwassene

Door Brian Boone/8 maart 2018 10:34 uur EDT

E.T .: The Extra-Terrestrial is een meesterwerk van de films - en een van de meest succesvolle films aller tijden. Het is een eenvoudig verhaal - een buitenaards wezen landt in een generieke buitenwijk, een eenzame kleine jongen genaamd Elliot (Henry Thomas) neemt hem in huis en ze krijgen een diepgaande psychische en emotionele band. Elliot en zijn broers en zussen (Robert MacNaughton en Drew Barrymore) helpen E.T. 'telefoon naar huis' naar zijn planeet van herkomst voor een redding, maar eerst moeten ze ervoor zorgen dat E.T. komt van de aarde zonder uitgewist te worden door enge overheidsagenten.



Er is voor elk wat wils E.T. Het gaat over kinderen, dus kinderen blijven het ontdekken meer dan 35 jaar na de eerste release. Volwassenen vinden het ook leuk, omdat het een gevoelig verteld emotioneel verhaal is met een beetje komedie, avontuur, actie en drama. Kinderen die opgroeien en volwassen worden, merken dat misschien E.T .: The Extra-Terrestrial is een beetje ... anders dan ze zich misschien herinneren. Er zijn allerlei details, groot en klein, die over de hoofden van kinderen vlogen alsof ze een meute buitenaardse tweens op de fiets waren. Dit zijn de dingen die je alleen opmerkt E.T. als een volwassene.



Geen volwassenen toegestaan!

E.T .: The Extra-Terrestrial is een kinderfilm. Dit wil niet zeggen dat het een film is voor kinderen (hoewel het geschikt is voor bijna elke leeftijd), meer nog dat het letterlijk een film vol kinderen is. Het is een kijkje in Kid World: hoe kinderen reageren op echtscheiding, hoe kinderen hun eigen geheime voorstedelijke samenlevingen hebben, hoe kinderen een vriendelijke buitenaardse bezoeker verbergen en helpen, en hoe kinderen vechten tegen een stel regeringsspooks.

Als je dit als kind bekijkt, weten kinderen misschien niet helemaal dat het een groot probleem is dat ze zichzelf op dat scherm zien, omdat het hun dagelijkse weergeeft: alleen kinderen met slechts af en toe een onderbreking van een volwassene. In feite, voor het grootste deel van de film, het enige volwassen gezicht in de film is die van Elliot, Gertie en Michael's moeder (Dee Wallace). Ondanks een lange klasscène zien de toehoorders het gezicht van Elliot niet, en als volwassenen dan wel opdagen, zijn het meestal slechteriken. Om het volledig kinderlijke standpunt van de film te versterken, nam Steven Spielberg, het jongenswonder van de films, veel van de film op een ooghoogte kind. Dat is een verbazingwekkende en diepgewortelde toewijding aan een thema.

Is E.T. van lang geleden in een sterrenstelsel ver, ver weg?

Paaseieren worden zo genoemd omdat ze dat zijn semi-verborgen, net als letterlijke paaseieren. En, net als paaseieren, zijn ze vaak behoorlijk zichtbaar en duidelijk vanuit een volwassen gezichtspunt, maar een beetje moeilijker voor degenen die niet geschoold zijn in de manier waarop films werken ... zoals kinderen. Kinderen gaan helemaal op in een film (vooral een film die zo betoverend is als E.T.), en wanneer een grote film in de mop komt, nemen ze het eerder op tegen de nominale waarde. E.T. heeft precies dat soort traktatie voor filmfans.



Tijdens de trick-or-treat-scène van de film krijgt Elliot E.T. het huis uit door hem als een geest te verkleden - in een laken met gaten. Vanuit het oogpunt van E.T. ziet het publiek kinderen in kostuum voorbijgaan als geesten, goblins en popcultuurfiguren ... inclusief Yoda van de Star Wars films. Een verzameling. en het kind Yoda kruisen kort paden, E.T. roept opgewonden 'Home! Huis!' met betrekking tot de in het moeras levende Jedi-legende. Op één niveau is het grappig omdat E.T. denkt dat het kind een echte alien is. Aan de andere kant suggereert het dat E.T. kent Yoda, of dat E.T. en Star Wars bestaan ​​in hetzelfde filmuniversum.

Ik heb je naam niet helemaal verstaan

Het publiek leert in de loop van E.T .: The Extra-Terrestrial. Hij is ongeveer 11 jaar oud, houdt van sweatshirts met rode capuchon, woont in de buitenwijken, heeft twee broers en zussen, zijn ouders zijn gescheiden en hij kan telepathisch contact maken met een buitenaards wezen. Wat dat buitenaards wezen betreft, het heeft een gloeiende vinger en een verlicht hart, wil naar huis, houdt van Reese's Pieces, kan zich effectief verbergen tussen een stapel knuffels, kan planten weer tot leven brengen en kan fietsen langs overheidsagenten laten vliegen met geweren (of, als het de E.T. opnieuw uitbrengen, walkietalkies).

En dat is ongeveer alles wat we weten over Elliot en E.T. Een ding dat duidelijk wordt bij het bekijken met afgematte, nitpicky, volwassen ogen: noch de achternaam van Elliot, noch de echte naam van E.T. worden ooit gegeven. Elliot en alle andere kinderen noemen hun magische buitenaardse bezoeker 'E.T.' - afkorting van 'buitenaards' (wat een lang woord is dat deze kinderen misschien niet zouden weten). E.T. vertelt zijn Elliot nooit zijn echte naam. Ze kunnen in elkaars gedachten leven, maar een eenvoudige naamuitwisseling vindt nooit plaats?



E.T. is een schattige, snoepminnende, zakelijke shill

Een van de meest vertederende scènes in E.T. treedt op wanneer Elliot volledig bevriend raakt met zijn kleine buitenaardse kamergenoot door hem te lokken met een spoor van goed geplaatste Reese's Pieces. De zachte, telekinetische alien in het hart van E.T. kan gewoon geen genoeg krijgen van die met snoep beklede, gezoete pindakaas-edelstenen. Ja, voor het oog van een kind lijkt dit een schattig en organisch moment, omdat snoep erg belangrijk is voor kinderen, en ze begrijpen dat suiker een universele taal is die zelfs interplanetaire soorten kan verenigen. Voor een zelfs op afstand slimme of cynische volwassene is E.T.'s liefde voor Reese's Pieces echter slechts een opvallend, minder dan magisch voorbeeld van door Hershey goedgekeurde productplaatsing. Het is een wonder dat E.T. vertelde Elliott niet dat hij 'naar huis moest bellen met AT&T'. Terwijl het snoepbedrijf weliswaar op het hek stond over het spelen van zijn banden met de film, werkte hun promotionele gok van een miljoen dollar: E.T. was zo'n moloch dat in de onmiddellijke nasleep van het succes van de film, de verkoop van Reese's Pieces verdrievoudigd.

Wij geloven dat je kunt vliegen

Het is een van de meest spectaculaire en bevredigende momenten in de filmgeschiedenis. Terwijl Elliot, zijn broer en de vrienden van zijn broer racen op hun fietsen om een ​​verzwakte E.T. (zittend in de mand op de voorkant van Elliot's fiets) terug naar zijn ruimteschip, komen ze een wegversperring tegen van overheidsagenten die E.T. weg en doe wie weet wat hem. Het lijkt erop dat onze helden tot zinken zijn gebracht ... totdat E.T. gebruikt zijn speciale krachten om de hele fiets in de lucht te lanceren en ze vliegen weg, allemaal tot de spanning van John Williams 'krachtige partituur die op de een of andere manier nog steeds te horen is onder het vreugdevolle gehuil van het publiek. Het maangebaseerde silhouet van E.T. en Elliot op een fiets is zo'n iconisch beeld dat regisseur Steven Spielberg het gebruikte als het logo voor zijn filmproductiebedrijf Amblin Entertainment. Een probleem: deze scène slaat nergens op. Als zelfs een verzwakte E.T. heeft de kracht om anderen te laten vliegen, waarom heeft hij die vaardigheid nooit gebruikt toen hij op volle kracht was? Hij kon op elk moment door de stad teruggevlogen zijn naar zijn ruimteschip. Heck, misschien had hij die kracht zelfs kunnen gebruiken om van zichzelf een nieuw ruimteschip te maken.

Het trok je naar binnen

Het opnieuw bezoeken van geliefde kinderfilms heeft meer aantrekkingskracht dan alleen de nostalgiefactor. We willen zien of de films waar we van hielden als kinderen 'ophouden' - zijn ze legitiem goed, of vonden we ze gewoon leuk omdat we kinderen waren, en alles is het goed als je een kind bent? Dat komt gedeeltelijk omdat films kinderen volledig omhullen. Er is weinig onderscheid tussen 'acteur' en 'personage' - die mensen op de schermen beleven een 'echt' avontuur, want voor het grootste deel weet het kind niets van het maken van films en het opschorten van ongeloof totdat ze ouder zijn. Maar als volwassene kijk je naar de mensen achter de rollen en herken je ze van hun andere werk. Alleen een volwassene zal zich bij het zien van een volwassene realiseren dat de schattige kleine Gertie eigenlijk America's Sweetheart is, Drew Barrymore, ster van Charlie's Angels en The Wedding Singer. Ze realiseren zich misschien ook dat klasgenoot Elliot kust (aangemoedigd door de paranormale link van E.T.) de toekomst is Baywatch ster Erika Eleniak.



Het is behoorlijk wellustig voor een kinderfilm

Films over de kindertijd waren vroeger heel anders dan nu, omdat de kindertijd zelf heel anders was. Volwassenen die toen kinderen waren E.T. werd vrijgegeven zal merken dat de 'normale gemiddelde jeugd' die Elliot en zijn vrienden ervaren (tot E.T. kwam) niet is zoals de normale gemiddelde jeugd van vandaag. Dit waren bijvoorbeeld enkele 'vrije uitloop'-kinderen - ze mochten de hele stad op hun fietsen rijden en werden niet begeleid of gemicromanaged door ouders, in tegenstelling tot de huidige gangbare praktijken van ouderschap met helikopters, micromanaging en planning tot op de minuut nauwkeurig .

Ook hebben ouders tegenwoordig de beschikking over een verscheidenheid aan tools waarmee ze de schermtijd van hun kinderen kunnen bewaken en controleren, zodat hun kleintjes alleen kunnen zien wat geschikt is in termen van kwaliteit en kwantiteit. Er zitten wat spullen in E.T. zou niet vliegen volgens de strikte, vaak beschuttende normen van vandaag. Dit is een film voor kinderen waarin de geliefde buitenaardse hoofdpersoon veel tijd alleen thuis doorbrengt, waar hij dronken wordt. Ook E.T. sterft kort. Dat is wat hard kinderspul, Spielberg.



Wat is eigenlijk een 'cintus supremus'?

Ok, de meest bekende belediging van E.T. - die Elliot boos naar zijn broer Michael gooit - is gemakkelijk genoeg te begrijpen, een NSFW maar acceptabele homofobe opmerking uit de jaren '80 die stelt dat Michael een slechte adem heeft om een ​​heel bijzondere en persoonlijke reden. Een kind kijkt toe E.T. zou interpreteren dat de uitdrukking zowel onbeleefd als grof is, omdat het het woord voor mannelijke genitaliën bevat, en ook omdat Elliot's moeder krijgt heel boos als Elliot het aan de eettafel zegt. Maar die jongen begrijpt misschien niet de 'mechanica' van de bijnaam.

Andere beledigingen in E.T. geheven door kinderen - zoals kinderen gewoonlijk doen - slaat nergens op. Alleen als je een volwassene bent en die woorden nooit buiten hebt gehoord E.T. realiseren ze zich dat ze zinloze hogwash zijn. Met name Michael's vriend Greg (K.C.Martel) noemt Elliot a 'Cinti hoogste.' Dat is de spelling volgens de ondertitels, maar dat is niets. Misschien is het een beetje nep-Latijn, een blijvend beledigend jargonfenomeen dat het best wordt belichaamd door de oude kastanje 'dorkus malorkus.'

Laten we eerlijk zijn: E.T. is angstaanjagend

Kinderen hebben minder vooropgezette ideeën dan volwassenen over de wereld om hen heen, waardoor ze vaak veel meer accepteren en openstaan ​​voor degenen die anders zijn. Dat is tenminste een thema van E.T. -de kinderen zijn meteen dol op de kleine man, en de meeste volwassenen willen hem vangen, testen op hem uitvoeren of hem vermoorden. Hier is de deal: volwassenen hebben alle reden om achterdochtig en bang te zijn voor E.T. omdat E.T. is eigenlijk grotesk. Als de gemiddelde volwassene, handelend op het ontwikkelde instinct om zichzelf en hun gezin te beschermen, iets in het bos tegenkwam dat op een ET leek, zouden ze het geen knuffels en Reese's Pieces geven - ze zouden wegrennen schreeuwend of de bos om de ET te doden Hij is een verschrompelde, waggelende massa met enorme, dode glazige ogen, om nog maar te zwijgen van het feit dat hij een lange, benige vinger heeft die oplicht en een hart dat gloeit. De enige geluiden die hij aankan zijn raspende grunts. E.T. is ronduit beangstigend.